وبلاگ علی سواری

یادداشت، گزارش، تحلیل و روزمره‌نویسی

۱۰۸ مطلب با موضوع «مذهبی» ثبت شده است

گاهی...

گاهی می‌شود که بخواهی بروی دانشگاه به عابر بانک‌ات دخیل ببندی، و ببینی عدد ۸۰۰۰ ریال را نشان دهد، کیف پول با ‌‌نهایت شرمندگی یک هزاری، یک پانصدی و یک صدتومنی را، به کارت اتوبوست پناه می‌آوری و می‌بنی نمی‌تواند عددی بزرگ‌تر از عدد ۴۵۰۰ ریال را نشان بدهد.

لبخند می‌زنی چون می‌بینی منطقی نیست ریسک کنی و به دانشگاه بروی چرا که در مسیر برگشت معلوم نیست اتوبوسی گیر بیاوری پس راه را کج می‌کنی به سمت منزل و تصمیم می‌گیری یکی دو کیلومتر تا منزل را پیاده روی کنی.

در بین مسیر با خود فکر می‌کنی آن همه پولی که ابتدای ماه داشتی چگونه به یکباره تمام شد؟ که ناگهان دوستی جلوی پایت می‌ایستد، با یک ماشین آنچنانی. کل ذوق می‌کند که تو را بعد از مدت‌ها دیده است و اصرار می‌کند که تو را به منزلت برساند ولو به قیمت اینکه راهش دور شود.

سوار می‌شوی. از خود می‌گوید و از تو می‌پرسد. و تو می‌گویی و می‌شنوی. از خاطرات تلخ و شیرین. چند دقیقه‌ای سکوت می‌کنی، بیرون را نگاه می‌کنی و خاطراتت را مرور می‌کنی.. پنج سال پیش... بعد از آن همه جفا در حق تو از تو چهارصد تومن قرض می‌خواهد و تو به او می‌دهی. بعد از دو سال پولت را پس می‌دهد آن هم نه تمام و کمال... بگذریم.

می‌گوید خودش را مدیون تو می‌داند. و منتظر فرصتی است که جبران کند. ولی چیزی در وجود تو اجازه نمی‌دهد تو لب از لب بگشایی. از چیزی که از آن بیزاری، قرض!

شب به مسجد می‌روی که نماز بخوانی. که دوست دیگری را می‌بینی. یادش می‌آید که ده هزار تومنی به تو بدهکار است. پول را به تو می‌دهد و تو با خونسردی تمام نیمی از این پول ناچیز را صرف خرید شارژ می‌کنی که مبادا واتس اپت تعطیل شود! و قاه قاه می‌خندی به ریش خودت و این همه بی‌پولی و بی‌خیال!

طبق معمول گذرت به مغازه صمیمی ترنی دوستت می‌خورد. از همه چیز سخن می‌گویی و باز هم نمی‌توانی لب از لب بگشایی، نه اینکه نخواهی! چیزی در وجودت نمی‌گذارد بگشایی. و تو همچنان به این چیز احترام می‌گذاری و کوچکش نمی‌کنی.

ملالی نیست! راه‌های کمتر از ۳ کیلومتر را پیاده روی می‌کنی و ما بقی را اتوبوس سوار می‌شوی! تا موعدهای مقرر برسد. و طلب‌هایت را پرداخت کنند، طلب‌هایی که هر کدامشان کافی است برای چند ماه دیگر تو.

آن چیزی که در وجود توست خوش است، و تو هم خوشی به خوشی او، و خوشحالی که مستمندی از بین تمام آدم‌ها همچنان تو را انتخاب می‌کند برای درخواست کمک، یک پانصد تومنی را سوا می‌کنی و به او می‌دهی! و خیالت نیست که نداری، و این تنها برایت مهم است که هیچ کس بویی نبرد. حتی نزدیک‌ترین آدم‌ها، حتی پدر و مادر!

روز‌ها می‌گذرد و تو همچنان گزینه صبر را روی میز گذاشته‌ای، تا اینکه به خود می‌آیی و می‌بینی فرصت رو به پایان است، ترس اینکه مبادا به آرزویت نرسی تمام گفتمانت را تغییر می‌دهد، گزینه دیگری برایت باقی نمی‌ماند، نه روی آن را داری که طلب‌هایت را پیش از موعد مقرر طلب کنی و نه روی آن داری ظاهرسازی را تغییر دهی. باید پول قرض کنی! چرا که موضوع فرق کرده است، موضوعی که به قدری مهم و ارزشمند است که معصوم هم در این شرایط توصیه به قرض کرده‌اند، خدایا می‌شود از این آرزو گذشت؟

حالا پیش چه کسی بروی؟ به خود می‌آیی و می‌بینی نزدیک‌ترین آدم‌ها دور‌ترین گزینه‌های تو هستند، نمی‌دانی چرا ولی مطمئنی نمی‌توانی در این موضوع با آن‌ها سخن بگویی.

و به یکباره فردی به خاطرت می‌آید، فردی که هیچ حقی گردن او نداری، تاکنون هیچ لطفی به او نداشتی، ولی دوستش داری، فردی که خاکی‌ترین فرد در نظر توست، بی‌اندازه صاف و ساده، فردی که نه به ذهنت می‌رسید روزی از او پول قرض کنی و نه قطعا به ذهن خودش، اما به قدری احساس نداری و راحتی با او می‌کنی که انگار دیگر کس دیگری در این دنیا برای در میان گذاشتن این مشکل با او داشته باشی!

مثل همیشه با پررویی تمام و بدون هیچ ان و منی به او سخن می‌گویی...

+ این داستان ادامه دارد!
۲۲ آبان ۹۳ ، ۰۷:۳۲ ۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰
علی سواری

تبلیغ گناه

الف: سخن از گناه دیگران که غیبت نام گرفته اگر واقعیت داشته باشد گناهی است که به نقل از روایات با گناه زنای با محارم در کعبه برابری می‌کند. یعنی اگر روزی تو را بین دو گناه مخیر کردند یکی زنا و دیگری غیبت بهتر است گزینه اول را انتخاب کنی. حالا اگر غیبت ما با واقعیت تطابق نداشته باشد و به نوعی دروغ باشد می‌شود تهمت. حالا گناه تهمت چه اندازه است خدا می‌دانم. شاید چند تا از دلایل این همه نکوهش غیبت این باشد که غیبت کردن به نوعی تبلیغ کردن گناه است و گاهی قبح و زشتی گناه را می‌شکند و همچنین آبروی یک فرد را می‌ریزد و تجربه نشان داده فرد بی‌آبرو دست به هر گناهی می‌زند. آن هم علنی!
ب: در بوغ و کرنا کردن فساد چندهزار میلیاردی، این همه حجم سخن درباره اسیدپاشی، پخش و انتشار تصاویر و فیلم‌های داعشیان و بسیار موارد دیگر بیش از اینکه تاثیر مثبتی داشته باشد شکستن قبح گناه، و به گونی‌ای تبلیغ گناه بود. مثلا آنقدری که دریاره فساد چندهزار میلیاردی تبلیغ کردند نتیجه چه شد؟ اینکه سالهای بعد مردم حساسیت خود را نسبت به دزدی‌های بزرگ از دست دادند. نتیجه در بوغ کردن اسید پاشی و این همه مانور تبلیغاتی درباره اسیدپاشی چه بود؟ اینکه افرادی که حتی به ذهنشان خطور نمی‌کرد جرمی به بزرگی اسید پاشی اکنون به شوخی به دختران آب می‌پاشند تا آن‌ها را بترسانند!! نتیجه تبلیغ فیلم‌های داعشیان چه بود؟ مایی که تحمل دیدن ذبح یک مرغ را نداشتیم به راحتی مرگ وحشیانه کودکان و زنان را ببینیم و دردمان نیاید.
ج: منظور این نیست که به هیچ شکلی درباره وقایع سخن نگوییم. اما به قطع و یقین این روش نتیجه عکس می‌دهد، البته اگر هدفمان اصلاح است! مثلا در نقل وقایع این چنینی باید مواظب باشیم همراه با «غیبت» و یا «تهمت» نباشد و نباید به سادگی از گناه دیگران سخن بگوییم. نباید جرم‌ها را صرفا نقل کنیم و همچون نقل و نبات در زبانمان بچرخانیم. کافی است مدتی به شوخی و خنده، به بازی و سرگرمی درباره سیگار حرف بزنیم، خواهید دید که اگر سیگاری نشوید، حساسیت خود را نسبت به کشیدن سیگار از دست می‌دهید. پس به نظر من باید فرق باشد بین سخن گفتن درباه خوبی‌ها و سخن گفتن درباره بدی‌ها. بیان و لحن باید تغییر کند.

+ بلاگفا کار پلیدی کرد که خودسرانه قالب نازنینمو عوض کرد. به زودی چوبشو میخوره.
+ دیشب در هیئت به این فکر می‌کردم که اگر زمین کربلا نداشت، زمان عاشورا نداشت، چه داشت؟ چگونه سرش را بالا می‌گرفت؟ قبول دارید قیام حسین(ع) زمین و زمان را سربلند کرد؟ بحث کنیم!

۰۶ آبان ۹۳ ، ۱۸:۴۰ ۸ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰
علی سواری

آرزویی که به قبر رفت

از آرزوهای من این بود که دانشگاه امام صادق(ع) قبول بشم. و به شکلی محضر آیت الله مهدوی کنی، این مرد اخلاق را تجربه کنم. بودن در کنار شخصیت این چنین بزرگی همیشه برای من آرزو بوده، که این آرزو به قبر رفت، در حالی که من به قبر نرفتم...

+ روحش قرین رحمت

۰۱ آبان ۹۳ ، ۰۷:۲۱ ۲ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰
علی سواری

وقت

اصلا حس خوبی ندارم از اینکه مدتیه به قدری وقتمو پر کردم که نه تنها وقت تلفن زدن به عزیزترین دوستانم را ندارم بلکه حتی یادم رفته مکتوبی دارم.

+ البته پرکار بودن بخشی از وجودم شده!
۱۷ مهر ۹۳ ، ۱۴:۲۶ ۳ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰
علی سواری

شهر خوک‌ها

فکرش را بکنید خواهر کوچک خود را برای دیدن فیلم کودکانه‌ای به سینما ببری. و در یک آن متوجه شوی صندلی جفتی شرم، غیرت و حیا را یکجا قی کرده‌اند و دخترک و پسرکی به هوس‌رانی مشغولند. خوب که دقت کنید علاقه جوانان به کشیدن شهوت به کف خیابان‌ها و پارک‌ها و سینماها و کلا در مقابل دیدگان عمومی دارد شهرهای ما را به شهر خوک‌ها مبدل می‌کند. به نظرم با اینگونه افراد فقط باید با ون و سرباز برخورد کرد.

+ تا به حال یک فیلمفارسی1 کودکانه ندیده بودم.

1: فیلمفارسی به فیلمی گفته می‌شود که تنها ویژگی ایرانی بودنش زبان فارسی است.

۲۹ شهریور ۹۳ ، ۰۶:۵۱ ۷ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰
علی سواری

جمعه

جمعه را خیلی دوست دارم. خیلی برام مهمه. معمولا سعی می‌کنم جمعه‌ها خیلی کمتر از روزهای عادی بخوابم. از صبح زود برنامه ریزی می‌کنم تا شب آخر وقت که از لحظه لحظه اش استفاده کنم. و اتفاقا شیرین‌ترین ساعت جمعه همون دم غروبشه. 

+ چشتون روز بد نبینه، خواهر کوچیکمو برده بودم سینما واسه فیلم شهر موش‌ها! یعنی ی وضعی ها! فرصت شد حتما تعریف می‌کنم.
۲۷ شهریور ۹۳ ، ۰۷:۳۹ ۳ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰
علی سواری

برو خودتو مسخره کن |:

در هر مسافرتی معمولا چیزی را گم می‌کنم. این مسافرت چیزی را گم کردم که از دوره ابتدایی داشتمش و یار همیشگی من بود. اونم یک مسواک بسیار خوب با رنگ صورتی که مادرم وقتی اول ابتدایی بودم بهم هدیه داده بودش! خیلی نارحت شدم که گم شد؛ واقعا دوسش داشتم.

+ همونجا یک مسواک خریدم متوجه شدم مسواک هم تاریخ انقضا داره!
۱۶ شهریور ۹۳ ، ۰۶:۲۸ ۳ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰
علی سواری

الاغ پولدار

نمیدونم از این پولدارای پر افاده خارج نشین تا حالا اومدند خونتون؟ بعد از بیرون رفتنشون قشنگ تا یک هفته از خودت و زندگیت بدت میاد؛ اینقد که نداشته‌هات رو به رخت میکشند. اینجور آدما را باید بدی دست برادران داعش سرشون را ببرند تا قدر عافیت را بفهمند، و ته دل خونواده‌های پرشور و نشاط را خالی نکنند.

+ بعضی کامنتهام از پستام ارزش محتوایی بیشتری دارند.
۲۷ مرداد ۹۳ ، ۰۹:۳۷ ۶ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰
علی سواری

مرگ حق است !?

اینکه مرگ حق است رو هم خیلی هامون باور نداریم. اینکه مرگ در هر لحظه و در هر سن و یا شرایطی امکان داره بیاد سراغمون را هم باور نداریم. نیاز نیست ایمانمون به خدا و یا معاد رو درست کنیم، ایمانمون به مرگ را هم درست کنیم خودش خیلیه.

+ یادته بهت گفتم ماها دروغگوییم؟ منظورم خودم بودم.
+ بدتر از توهین رییس‌جمهور، ذوق کردن ماست از این خطا.
۲۳ مرداد ۹۳ ، ۰۷:۱۶ ۵ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰
علی سواری

عصمت های جوانی

آره! خوشکلی...
خوشتیپی...
راحت میتونی از همه دلبری کنی...
به اینم فکر کن به این پسری که تو ماشین اینطور تنت را بهش چسبوندی، و احتمالا داری لذت میبری، و اونم داره از خجالت آب میشه، تا قبل این گرمی تن هیچ دختری را لمس نکرده؟ اینم مثل حجابت فقط مربوط به خودته؟ میدونی بعد از پیاده شدنت، گرمی تن تو... ماری تو وجودش زنده میکنه؟ که نیشش به افراد معصوم دیگه ای میخوره!؟ دخترکان جامعه ما چی شد که به اینجا رسیدند...؟

+ ما آدما نسبت به بعضی گناهان معصومیم. حتی فکر انجام دادنش به سرمون نمیزنه. مثل مشروب، مثل قتل، مثل مثل... گاهی شنید و یا دیدن و یا لمس کردن های ناخواسته، عصمت های جوانی ما را لکه دار میکنند. مواظب عصمت هاتون باشید که اگه از دستشون دادید راه جبران ندارند.
۲۰ مرداد ۹۳ ، ۰۹:۵۳ ۲ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰
علی سواری

مختلط !?

کسی نیستم که حرفم را واسه خوش آمد کسی بزنم و یا بخاطر خوش نیومدن بعضیا قورت بدم. آنچه که به نظرم باید بگم را میگم...

+ ادامه مطلب
ادامه مطلب...
۱۹ مرداد ۹۳ ، ۰۸:۲۸ ۲ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰
علی سواری

تفکیک جنسیتی

نمیدونم چرا تفکیک جنسیتی در ادارات این همه جنجال درست کرد. تو این دو یا سه سالی که شاغلم معمولا اتاق خانم ها جدا بوده و اتاق آقایون جدا. و در مسائل کاری روابط خوب و رسمی داریم ولی نه در تمام ساعات کاری بلکه در مواقع ضروری. نمیدونم هفت یا هشت ساعت نشستن چند خانم و آقا کنار هم چه لذتی داره که بعضیا نمیتونند ازش دل بکنند. خیر سرمون اومدیم کار کنیم نیومدیم خوشگذرونی که...

+ احساس میکنم وبلاگایی که نظراتشون را میبندند نمی خوان با واقعیت کم بودن بازدید وبلاگشون کنار بیاند.
۱۶ مرداد ۹۳ ، ۰۷:۴۹ ۵ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰
علی سواری

اعتماد به نفس یا اعتماد به سقف!؟

ضربات سهمگینی که اعتماد به نفس بالام به من زده معلم ریاضی دوم و سوم دبیرستان به من نزده.

+ میبرتت تو توهم... تو افق محو میشی!
۱۲ مرداد ۹۳ ، ۰۶:۲۶ ۴ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰
علی سواری

هنر بی هنران

تو این دور و زمونه گناه کردن اصلا هنر نیست. وقتی هنرمندی که خلاف مسیر حرکت کنی و گناه نکنی...

+ اینو نوشتم که یاد خودم بمونه.
همینجوری: مهدی سلوکی هم تو قسمت اول و هم تو قسمت دوم سریال ستایش گند زده به فیلم. اینقد از بازی های تصنعیش متنفرم که حد نداره.
۰۵ مرداد ۹۳ ، ۰۶:۲۴ ۱ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰
علی سواری